Poppenkast

De angst heeft opnieuw toegeslagen in Belfortland. Op het forum van de Citizens in Action Belgium werd door een Belforter die zich bonabuster noemt een zoveelste sinister complot onthuld:

Telenet koopt [...] een verbloemde Mind Control studie bij de KUL: wat is de invloed van 3D op onze klanten en hoe kunnen we dit maximaal beïnvloeden en uitmelken.

Bonabuster pikte het nieuws op dat Telenet een driejarig researchcontract heeft getekend met de K.U. Leuven om de effecten van 3D-televisie op het menselijk brein te onderzoeken:

De samenwerking tussen Telenet en de Katholieke Universiteit Leuven kadert in het plan ‘Digital Wave 2015′. “Het researchproject, onder leiding van professor Guy Orban, focust vooral op de neurale verwerking van 3D-vorm in de menselijke hersenen door middel van functionele beeldvorming”, aldus Telenet.

Elders op het web vond diezelfde bonabuster uiteraard een bericht (één van de vele duizenden) dat waarschuwt voor de effecten van 3D televisie:

Turns out 3D television can be inherently dangerous to developing children, and perhaps to adults as well.

Een beetje rondsurfen wees al snel uit dat veel van de heisa z’n oorsprong vindt in de disclaimers die producenten zoals Samsung (pdf) standaard insluiten bij de 3D-televisietoestellen die ze op de markt brengen. Die documenten bevatten in essentie dezelfde gezonde waarschuwingen die mama vroeger ook al placht mee te geven: kijk niet te lang, zit niet te dicht bij het toestel, etc. Er wordt verder ook aangeraden om niet in 3D te kijken wanneer je zwanger bent, een glaasje teveel op hebt, in de buurt van trappen of een balkon, etc. Sommige grapjassen vermoedden een strategie van reverse psychology, maar het lijkt er in elk geval op dat de disclaimer van Samsung (en andere producenten) werd opgesteld door erg ijverige advocaten.

Het viel natuurlijk te verwachten dat tal van hysterische figuren en op sensatie beluste media gingen publiceren over “de ernstige gezondheidsrisico’s” van 3D televisie. Exemplarisch is een artikel dat de titel “The True Health Risks of 3D TV” draagt, waarin de auteur vervolgens stelt: “the effects of watching for months, every day, and viewing many different kinds of 3D content are still unknown”. Ongeruste critici verwijzen in die context ook vaak naar iets wat binocular dysphoria genoemd wordt, een hypothetische (of indien U wil: verzonnen) aandoening waarvoor geen peer reviewed bewijsmateriaal bestaat.

Op 7 juli 2010 sprak professor Colin Clifford, een aan de Universiteit van Sydney verbonden wetenschapper die onderzoekt hoe het brein visuele signalen interpreteert, zich uit over de gezondheidsrisico’s van 3D televisie. Kort samengevat: 3D kijken is niet schadelijk, zolang de activiteit beperkt wordt tot enkele uren per dag (lees de argumenten).

Australia-based Prof Colin Clifford, an expert in vision, has stated that the fear of health problems brought on by watching 3D television is not an issue and that the fear was just an extension of concerns associated with interactive entertainment.

Het grote probleem met 3D televisie ligt volgens Belforter bonabuster in het feit dat “het beeld is gebaseerd op een optische illusie vanuit 1 camerastandpunt”, en dat “heeft dus duidelijk een psychologische invloed en is niet zonder risico”. In werkelijkheid is het echter zo dat gewone 2D televisie een groter conflict voor ons visueel systeem creëert dan 3D, omdat onze hersenen bij het kijken naar een gewone televisie een 3D beeld moeten construeren uit een plat scherm, terwijl 3D televisie een hapklaar 3D beeld oplevert.

De mededeling van professor Clifford was uiteraard geen oppervlakkige goednieuwsshow: de man (gesponsord door het Australische overheidsorgaan ARC) zei dat er zeker en vast meer onderzoek nodig is naar de lange termijn effecten van 3D kijken, en waarschuwde ook dat jonge kinderen, wier hersenen nog volop in ontwikkeling zijn, toch maar best niet te lang en te veel naar een 3D televisie kijken — en geef toe, dat spreekt bijna voor zich:

There is a risk that by watching too much TV children could train their visual system in a way where it might interpret what they see in the normal environment incorrectly.

Besluit: erg nobel dat onze wantrouwige Belfort-vrienden ons willen waarschuwen voor de effecten van overmatig 3D kijken op de breintjes van onze kroost, maar al even belachelijk en idioot dat hun legitieme zorg opnieuw in de vorm van een groot en duister complot moet gegoten worden. Niet dat we van Belforters iets anders gewoon zijn natuurlijk. En ondertussen wordt er mooi voorbijgegaan aan de echte negatieve aspecten van de nieuwe 3D industrie. Maar goed, op naar de volgende onheilsprofetie!